адсубстанты́ўны
прыметнік, адносны
| адсубстанты́ўны | адсубстанты́ўная | адсубстанты́ўнае | адсубстанты́ўныя | |
| адсубстанты́ўнага | адсубстанты́ўнай адсубстанты́ўнае |
адсубстанты́ўнага | адсубстанты́ўных | |
| адсубстанты́ўнаму | адсубстанты́ўнай | адсубстанты́ўнаму | адсубстанты́ўным | |
| адсубстанты́ўны ( адсубстанты́ўнага ( |
адсубстанты́ўную | адсубстанты́ўнае | адсубстанты́ўныя ( адсубстанты́ўных ( |
|
| адсубстанты́ўным | адсубстанты́ўнай адсубстанты́ўнаю |
адсубстанты́ўным | адсубстанты́ўнымі | |
| адсубстанты́ўным | адсубстанты́ўнай | адсубстанты́ўным | адсубстанты́ўных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)