адстыко́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адстыко́ўка | адстыко́ўкі | |
| адстыко́ўкі | адстыко́вак | |
| адстыко́ўцы | адстыко́ўкам | |
| адстыко́ўку | адстыко́ўкі | |
| адстыко́ўкай адстыко́ўкаю |
адстыко́ўкамі | |
| адстыко́ўцы | адстыко́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)