адпускні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адпускні́к адпускнікі́
Р. адпускніка́ адпускніко́ў
Д. адпускніку́ адпускніка́м
В. адпускніка́ адпускніко́ў
Т. адпускніко́м адпускніка́мі
М. адпускніку́ адпускніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)