адпаве́днік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адпаве́днік адпаве́днікі
Р. адпаве́дніка адпаве́днікаў
Д. адпаве́дніку адпаве́днікам
В. адпаве́днік адпаве́днікі
Т. адпаве́днікам адпаве́днікамі
М. адпаве́дніку адпаве́дніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)