адне́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адне́кванне | адне́кванні | |
| адне́квання | адне́кванняў | |
| адне́кванню | адне́кванням | |
| адне́кванне | адне́кванні | |
| адне́кваннем | адне́кваннямі | |
| адне́кванні | адне́кваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)