аднатава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднатава́ны аднатава́ная аднатава́нае аднатава́ныя
Р. аднатава́нага аднатава́най
аднатава́нае		 аднатава́нага аднатава́ных
Д. аднатава́наму аднатава́най аднатава́наму аднатава́ным
В. аднатава́ны (неадуш.)
аднатава́нага (адуш.)		 аднатава́ную аднатава́нае аднатава́ныя (неадуш.)
аднатава́ных (адуш.)
Т. аднатава́ным аднатава́най
аднатава́наю		 аднатава́ным аднатава́нымі
М. аднатава́ным аднатава́най аднатава́ным аднатава́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)