аднаку́рсніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| аднаку́рсніца | аднаку́рсніцы | |
| аднаку́рсніцы | аднаку́рсніц | |
| аднаку́рсніцы | аднаку́рсніцам | |
| аднаку́рсніцу | аднаку́рсніц | |
| аднаку́рсніцай аднаку́рсніцаю |
аднаку́рсніцамі | |
| аднаку́рсніцы | аднаку́рсніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)