адме́цінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адме́цінка | адме́цінкі | |
| адме́цінкі | адме́цінак | |
| адме́цінцы | адме́цінкам | |
| адме́цінку | адме́цінкі | |
| адме́цінкай адме́цінкаю |
адме́цінкамі | |
| адме́цінцы | адме́цінках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)