адме́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адме́ціна | адме́ціны | |
| адме́ціны | адме́цін | |
| адме́ціне | адме́цінам | |
| адме́ціну | адме́ціны | |
| адме́цінай адме́цінаю |
адме́цінамі | |
| адме́ціне | адме́цінах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)