адкамандзіро́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адкамандзіро́ўванне | адкамандзіро́ўванні | |
| адкамандзіро́ўвання | адкамандзіро́ўванняў | |
| адкамандзіро́ўванню | адкамандзіро́ўванням | |
| адкамандзіро́ўванне | адкамандзіро́ўванні | |
| адкамандзіро́ўваннем | адкамандзіро́ўваннямі | |
| адкамандзіро́ўванні | адкамандзіро́ўваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)