адгаліне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| адгаліне́нне | адгаліне́нні | |
| адгаліне́ння | адгаліне́нняў | |
| адгаліне́нню | адгаліне́нням | |
| адгаліне́нне | адгаліне́нні | |
| адгаліне́ннем | адгаліне́ннямі | |
| адгаліне́нні | адгаліне́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)