адбе́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адбе́льшчыца | адбе́льшчыцы | |
| адбе́льшчыцы | адбе́льшчыц | |
| адбе́льшчыцы | адбе́льшчыцам | |
| адбе́льшчыцу | адбе́льшчыц | |
| адбе́льшчыцай адбе́льшчыцаю |
адбе́льшчыцамі | |
| адбе́льшчыцы | адбе́льшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)