агрэгава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| агрэгава́нне | агрэгава́нні | |
| агрэгава́ння | агрэгава́нняў | |
| агрэгава́нню | агрэгава́нням | |
| агрэгава́нне | агрэгава́нні | |
| агрэгава́ннем | агрэгава́ннямі | |
| агрэгава́нні | агрэгава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)