абіва́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абіва́льшчык абіва́льшчыкі
Р. абіва́льшчыка абіва́льшчыкаў
Д. абіва́льшчыку абіва́льшчыкам
В. абіва́льшчыка абіва́льшчыкаў
Т. абіва́льшчыкам абіва́льшчыкамі
М. абіва́льшчыку абіва́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)