абясшко́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абясшко́джванне | |
| абясшко́джвання | |
| абясшко́джванню | |
| абясшко́джванне | |
| абясшко́джваннем | |
| абясшко́джванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)