абяско́лерванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абяско́лерванне | |
| абяско́лервання | |
| абяско́лерванню | |
| абяско́лерванне | |
| абяско́лерваннем | |
| абяско́лерванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)