абязле́сены
прыметнік, адносны
| абязле́сены | абязле́сеная | абязле́сенае | абязле́сеныя | |
| абязле́сенага | абязле́сенай абязле́сенае |
абязле́сенага | абязле́сеных | |
| абязле́сенаму | абязле́сенай | абязле́сенаму | абязле́сеным | |
| абязле́сены ( абязле́сенага ( |
абязле́сеную | абязле́сенае | абязле́сеныя ( абязле́сеных ( |
|
| абязле́сеным | абязле́сенай абязле́сенаю |
абязле́сеным | абязле́сенымі | |
| абязле́сеным | абязле́сенай | абязле́сеным | абязле́сеных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)