абязле́сенне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абязле́сенне | |
| абязле́сення | |
| абязле́сенню | |
| абязле́сенне | |
| абязле́сеннем | |
| абязле́сенні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)