абыхо́джанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абыхо́джанне | |
| абыхо́джання | |
| абыхо́джанню | |
| абыхо́джанне | |
| абыхо́джаннем | |
| абыхо́джанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)