абыно́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абыно́чны абыно́чная абыно́чнае абыно́чныя
Р. абыно́чнага абыно́чнай
абыно́чнае		 абыно́чнага абыно́чных
Д. абыно́чнаму абыно́чнай абыно́чнаму абыно́чным
В. абыно́чны (неадуш.)
абыно́чнага (адуш.)		 абыно́чную абыно́чнае абыно́чныя (неадуш.)
абыно́чных (адуш.)
Т. абыно́чным абыно́чнай
абыно́чнаю		 абыно́чным абыно́чнымі
М. абыно́чным абыно́чнай абыно́чным абыно́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)