абтура́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| абтура́тар | абтура́тары | |
| абтура́тара | абтура́тараў | |
| абтура́тару | абтура́тарам | |
| абтура́тар | абтура́тары | |
| абтура́тарам | абтура́тарамі | |
| абтура́тары | абтура́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)