абсцэні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| абсцэні́зм | абсцэні́змы | |
| абсцэні́зма | абсцэні́змаў | |
| абсцэні́зму | абсцэні́змам | |
| абсцэні́зм | абсцэні́змы | |
| абсцэні́змам | абсцэні́змамі | |
| абсцэні́зме | абсцэні́змах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)