абсцэ́нны
прыметнік, адносны
| абсцэ́нны | абсцэ́нная | абсцэ́ннае | абсцэ́нныя | |
| абсцэ́ннага | абсцэ́ннай абсцэ́ннае |
абсцэ́ннага | абсцэ́нных | |
| абсцэ́ннаму | абсцэ́ннай | абсцэ́ннаму | абсцэ́нным | |
| абсцэ́нны ( абсцэ́ннага ( |
абсцэ́нную | абсцэ́ннае | абсцэ́нныя ( абсцэ́нных ( |
|
| абсцэ́нным | абсцэ́ннай абсцэ́ннаю |
абсцэ́нным | абсцэ́ннымі | |
| абсцэ́нным | абсцэ́ннай | абсцэ́нным | абсцэ́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)