абстыне́нтны
прыметнік, адносны
| абстыне́нтны | абстыне́нтная | абстыне́нтнае | абстыне́нтныя | |
| абстыне́нтнага | абстыне́нтнай абстыне́нтнае |
абстыне́нтнага | абстыне́нтных | |
| абстыне́нтнаму | абстыне́нтнай | абстыне́нтнаму | абстыне́нтным | |
| абстыне́нтны ( абстыне́нтнага ( |
абстыне́нтную | абстыне́нтнае | абстыне́нтныя ( абстыне́нтных ( |
|
| абстыне́нтным | абстыне́нтнай абстыне́нтнаю |
абстыне́нтным | абстыне́нтнымі | |
| абстыне́нтным | абстыне́нтнай | абстыне́нтным | абстыне́нтных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)