абсалютызава́ны
прыметнік, адносны
| абсалютызава́ны | абсалютызава́ная | абсалютызава́нае | абсалютызава́ныя | |
| абсалютызава́нага | абсалютызава́най абсалютызава́нае |
абсалютызава́нага | абсалютызава́ных | |
| абсалютызава́наму | абсалютызава́най | абсалютызава́наму | абсалютызава́ным | |
| абсалютызава́ны ( абсалютызава́нага ( |
абсалютызава́ную | абсалютызава́нае | абсалютызава́ныя ( абсалютызава́ных ( |
|
| абсалютызава́ным | абсалютызава́най абсалютызава́наю |
абсалютызава́ным | абсалютызава́нымі | |
| абсалютызава́ным | абсалютызава́най | абсалютызава́ным | абсалютызава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)