абрэ́зчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| абрэ́зчыца | абрэ́зчыцы | |
| абрэ́зчыцы | абрэ́зчыц | |
| абрэ́зчыцы | абрэ́зчыцам | |
| абрэ́зчыцу | абрэ́зчыц | |
| абрэ́зчыцай абрэ́зчыцаю |
абрэ́зчыцамі | |
| абрэ́зчыцы | абрэ́зчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)