абрыко́сны
прыметнік, адносны
| абрыко́сны | абрыко́сная | абрыко́снае | абрыко́сныя | |
| абрыко́снага | абрыко́снай абрыко́снае |
абрыко́снага | абрыко́сных | |
| абрыко́снаму | абрыко́снай | абрыко́снаму | абрыко́сным | |
| абрыко́сны ( абрыко́снага ( |
абрыко́сную | абрыко́снае | абрыко́сныя ( абрыко́сных ( |
|
| абрыко́сным | абрыко́снай абрыко́снаю |
абрыко́сным | абрыко́снымі | |
| абрыко́сным | абрыко́снай | абрыко́сным | абрыко́сных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)