абру́бшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| абру́бшчыца | абру́бшчыцы | |
| абру́бшчыцы | абру́бшчыц | |
| абру́бшчыцы | абру́бшчыцам | |
| абру́бшчыцу | абру́бшчыц | |
| абру́бшчыцай абру́бшчыцаю |
абру́бшчыцамі | |
| абру́бшчыцы | абру́бшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)