абру́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абру́бліванне | |
| абру́блівання | |
| абру́бліванню | |
| абру́бліванне | |
| абру́бліваннем | |
| абру́бліванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)