абро́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| абро́тка | абро́ткі | |
| абро́ткі | абро́так | |
| абро́тцы | абро́ткам | |
| абро́тку | абро́ткі | |
| абро́ткай абро́ткаю |
абро́ткамі | |
| абро́тцы | абро́тках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)