абнасе́ненне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абнасе́ненне | абнасе́ненні | |
| абнасе́нення | абнасе́ненняў | |
| абнасе́ненню | абнасе́ненням | |
| абнасе́ненне | абнасе́ненні | |
| абнасе́неннем | абнасе́неннямі | |
| абнасе́ненні | абнасе́неннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)