абматыкава́ны
прыметнік, адносны
| абматыкава́ны | абматыкава́ная | абматыкава́нае | абматыкава́ныя | |
| абматыкава́нага | абматыкава́най абматыкава́нае |
абматыкава́нага | абматыкава́ных | |
| абматыкава́наму | абматыкава́най | абматыкава́наму | абматыкава́ным | |
| абматыкава́ны ( абматыкава́нага ( |
абматыкава́ную | абматыкава́нае | абматыкава́ныя ( абматыкава́ных ( |
|
| абматыкава́ным | абматыкава́най абматыкава́наю |
абматыкава́ным | абматыкава́нымі | |
| абматыкава́ным | абматыкава́най | абматыкава́ным | абматыкава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)