абкружэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абкружэ́нне | абкружэ́нні | |
| абкружэ́ння | абкружэ́нняў | |
| абкружэ́нню | абкружэ́нням | |
| абкружэ́нне | абкружэ́нні | |
| абкружэ́ннем | абкружэ́ннямі | |
| абкружэ́нні | абкружэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)