абзеляне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абзеляне́нне | абзеляне́нні | |
| абзеляне́ння | абзеляне́нняў | |
| абзеляне́нню | абзеляне́нням | |
| абзеляне́нне | абзеляне́нні | |
| абзеляне́ннем | абзеляне́ннямі | |
| абзеляне́нні | абзеляне́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)