абжына́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абжына́нне | абжына́нні | |
| абжына́ння | абжына́нняў | |
| абжына́нню | абжына́нням | |
| абжына́нне | абжына́нні | |
| абжына́ннем | абжына́ннямі | |
| абжына́нні | абжына́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)