абга́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абга́рванне | абга́рванні | |
| абга́рвання | абга́рванняў | |
| абга́рванню | абга́рванням | |
| абга́рванне | абга́рванні | |
| абга́рваннем | абга́рваннямі | |
| абга́рванні | абга́рваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)