абвако́лены
прыметнік, адносны
| абвако́лены | абвако́леная | абвако́ленае | абвако́леныя | |
| абвако́ленага | абвако́ленай абвако́ленае |
абвако́ленага | абвако́леных | |
| абвако́ленаму | абвако́ленай | абвако́ленаму | абвако́леным | |
| абвако́лены ( абвако́ленага ( |
абвако́леную | абвако́ленае | абвако́леныя ( абвако́леных ( |
|
| абвако́леным | абвако́ленай абвако́ленаю |
абвако́леным | абвако́ленымі | |
| абвако́леным | абвако́ленай | абвако́леным | абвако́леных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)