абара́начнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абара́начнік абара́начнікі
Р. абара́начніка абара́начнікаў
Д. абара́начніку абара́начнікам
В. абара́начніка абара́начнікаў
Т. абара́начнікам абара́начнікамі
М. абара́начніку абара́начніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)