абазначэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| абазначэ́нне | абазначэ́нні | |
| абазначэ́ння | абазначэ́нняў | |
| абазначэ́нню | абазначэ́нням | |
| абазначэ́нне | абазначэ́нні | |
| абазначэ́ннем | абазначэ́ннямі | |
| абазначэ́нні | абазначэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)