Тару́січы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Тару́січы
Р. Тару́січ
Тару́січаў
Д. Тару́січам
В. Тару́січы
Т. Тару́січамі
М. Тару́січах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)