Старадво́рцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старадво́рцы
Р. Старадво́рцаў
Д. Старадво́рцам
В. Старадво́рцы
Т. Старадво́рцамі
М. Старадво́рцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)