Слухаві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Слухаві́чы
Р. Слухаві́ч
Слухаві́чаў
Д. Слухаві́чам
В. Слухаві́чы
Т. Слухаві́чамі
М. Слухаві́чах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)