Рату́цічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рату́цічы
Р. Рату́ціч
Рату́цічаў
Д. Рату́цічам
В. Рату́цічы
Т. Рату́цічамі
М. Рату́цічах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)