Дзярва́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзярва́нцы
Р. Дзярва́нцаў
Д. Дзярва́нцам
В. Дзярва́нцы
Т. Дзярва́нцамі
М. Дзярва́нцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)