беспакара́ны
прыметнік, адносны
| беспакара́ны | беспакара́ная | беспакара́нае | беспакара́ныя | |
| беспакара́нага | беспакара́най беспакара́нае |
беспакара́нага | беспакара́ных | |
| беспакара́наму | беспакара́най | беспакара́наму | беспакара́ным | |
| беспакара́ны ( беспакара́нага ( |
беспакара́ную | беспакара́нае | беспакара́ныя ( беспакара́ных ( |
|
| беспакара́ным | беспакара́най беспакара́наю |
беспакара́ным | беспакара́нымі | |
| беспакара́ным | беспакара́най | беспакара́ным | беспакара́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)