Пала́нкі1 ’маленькія ночвы для ачысткі крупы, апалушкі’ (Шат., Бяльк., Касп., Янк. 2–3, Сл. ПЗБ, Мат. Гом.), палойкі (Шат.), пыланкі (Бяльк.) ’тс’. Да палаць2 (гл.).

Пала́нкі2 ’адыходы пры веянні круп’ (Бяльк.). Да палаць2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)