Навэ́длуг, наведлуг, навудлуг ’у параўнанні’ (Сцяшк. Сл., ТС), навэдлух ’тс’ (мядз., Сл. ПЗБ). Мясцовае ўтварэнне на базе польск. według ’паводле, у параўнанні’ (гл. вэдлуг) па тыпу накшталт і пад., магчыма, па ўзору архаічнага, захаванага на ўсходзе Беларусі навьідла (< ла‑водле) (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)