Verbum

Набра́знік ’рушнік, які вешаюць на абразы’ (Касп.). З *наабра́знік (< на абразы), як надзежнік, набожнік (гл.), з наступным сцяжэннем галосных на стыку марфем, параўн. набражнік ’тс’ (Сл. ПЗБ).