Лепкава́ты, лепкова́ты, лепокова́ты ’цяжкаваты ў рухах, грузны, не стройны’ (ТС). Відаць, з *лепехава́ты. Да ляпе́ха (гл.). Гл. таксама лепяшы́ла.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)