Кле́мка 1 ’ўчастак зямлі квадратнай ці прамавугольнай формы ў канцы шнуроў, мізэрны ўчастак зямлі, града’ (Яшк.). Слова, відаць, нямецкага паходжання. Параўн. ням. klamm ’вузкі, цесны’. Непасрэдная крыніца невядомая.

Кле́мка 2 ’божая кароўка’ (Шатал.). Параўн. клемка 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)